Dagboek van een junk?

Zondagavond 23.58 uur. Ik lig in bed. Een onheilspellend gevoel bekruipt mij. Ik kan er maar niet op komen wat er aan de hand is. Morgen Sinterklaas op school, alle surprises zijn af en de klas is keurig ingericht. Mijn fornuis staat toch uit? De frietpan heb ik niet gebruikt. Mijn konijn zit in zijn kooi. Alles lijkt normaal. Waarom kan ik dan niet slapen?

 00.15 uur. Nog steeds nadenkend, weet ik ineens wat het is. Het is erger dan de dingen waar aan ik had gedacht. Ik voel het in mijn lichaam, in mijn hoofd,  mijn neus om het probleem maar meteen concreet te lokaliseren. Fuck, fuck, fuck: mijn neusspray is uitgewerkt en ik heb mijn KNO-arts plechtig moeten beloven op te houden met mijn inmiddels tien jaar voortkabbelende verslaving.
Ik draai me op mijn linkerzij en realiseer me dat ik toch best wel moe ben. Als ik maar meteen ga slapen heb ik er verder geen last meer van de rest van de nacht.

00.17 uur. Ik voel de druk op de linkerkant van mijn hoofd met de seconde toenemen. Binnen een minuut kan ik niet meer ademen door mijn linkerneusgat. Zwaar gefrustreerd draai ik me op mijn rechterzij. En je raadt het al: binnen enkele minuten zit niet mijn linker- maar rechterneusgat verstopt. De neusspray die ik op mijn nachtkastje heb gezet voor noodgevallen, lonkt me. In het donker nemen mijn ogen, met een afwijking van -5, inclusief een hoornvliesbeschadiging aan mijn rechteroog, het groen/rode etiket waar.  Na een paar minuten wikken en wegen besluit ik om het niet te doen.

01.00 uur. Inmiddels heb ik in zoveel posities in mijn bed gelegen dat de Kamasutra er spontaan jaloers op zou zijn. Niks heeft echter geholpen. Mijn hoofd voelt zwaar en massief aan. Over 6 uur moet ik mijn bed weer uit om 23 uitgelaten kinderen met een enigszins positieve uitstraling te ontvangen.  Weer doemt de spray voor me op. Ik pak de hem, loop naar de badkamer en berg hem veilig op in mijn medicijnkastje. Daar aangekomen neem ik meteen de slaappillen in die ik toevallig tegenkom en begeef me weer richting mijn bed. Trots op mijn beslissing om de spray weg te zetten ga ik liggen en een klein kwartiertje later val ik in slaap.

07.00 uur. Met een slaperig gevoel word ik wakker. Ik had misschien wat minder pillen moeten nemen, maar ik heb heerlijk geslapen. Wat ben ik trots op mezelf: ik heb niks gebruikt! Opgelucht haal ik adem….wacht eens even. Dat hoort niet als ik geen neusspray heb genomen. Ben ik dan zo snel van mijn verslaving af? Heb ik het echt gedaan? Met een triomfantelijk gevoel sla ik mijn dekbed van me af, klaar voor een gezellige Sinterklaasdag. Er valt iets van mijn bed. Het was een subtiel geluid, maar het was er overduidelijk. Toch niet weer mijn telefoon? Daar zit al een grote scheur in. Ik duik onder mijn bed om te kijken wat het is en zie daar…. een mooi, klein flesje, met een groen/rood etiket. En inderdaad: als ik check of de spray nog in het medicijnkastje staat waar ik dacht het veilig opgeborgen te hebben, kom ik tot de conclusie dat ik het flesje in mijn slaap gepakt moet hebben en een flinke shot heb genomen. Hoe ga ik dit mijn KNO-arts uitleggen?